نامه ی یازدهم به گل گیسو

من صبوری میکنم؛ و تموم این سالها رو تنها با خیال یک دختر موخرمایی سیه چشم پشت سر میگذارم...

صبوری میکنم چون به تو ایمان دارم!

به عشق!

به معجزه ی گل سرخ...

میدونی گل گیسوی عزیزم؟!

این روزها دلم حسابی تنگ شده!

دلی که خیاطش توباشی؛ معلومه که تنگ خواهد شد....

امروز نامه هایی که سابقاً برایم نوشته بودی رو مرور میکردم! چقدر آراسته و خوش خط؛

کاش...

کاش میتوانستم سینه ی تنگم را بشکافم! تا تو با قلم عشقت؛ اسم زیبایت را بر قلبم حکاکی کنی...

این روزها دلم هوس باران کرده!

یک هوای دونفره ی دبش...

ازهمان هایی که چترها یک گوشه رها میشوند؛ من و تو؛ روبه روی هم؛ چشم در چشم...

بگذار باران هرچقدر میخواهد ببارد؛

سرتاپایمان خیس خیس اما هنوزهم از نگاه هم دل نمیکنیم...

یاد آن شعر اخوان ثالث افتادم :

ما چون دو دریچه روبه روی هم

آگاه ز هر بگو مگوی هم

و.....

کاش میشد؛ آن دو چشم سیاهت را میدیدم!

حتی در خواب! یک رویای زیبای ابدی...

مراقب خودت باش؛

امضا_ کافه چی

1395/6/21

0:12