تکیه بر باد

مردی با یک پالتوی روسی؛ و شالگردنی بلند...

در خیابان بی روح ولیعصر؛ بی توجه به شمار قدم هایش؛ بی مقصد حرکت میکند!

ظاهرش صبور، سنگین، سرگردان

اما بطنش جای دیگر نشیند...

باد تندی میوزد و مرد دستانش را اندرون جیب های عمیق پالتو فرومیبرد؛

دنباله های شال گردن در باد حرکت میکنند؛

خیابان برخلاف تصور خلوت است!

وقتی که دیگر کاری از اسپرسوی تلخ برنیاید!

مرد قوطی نوشابه ای را با پایش جلو میراند ؛ و سکوت اطراف را متلاشی میسازد؛

درختان منور ولیعصر دیگر جذابیتی ندارند؛ کافه ها بسته اند وانگار شهر در غم فرو رفته است! یک غم ابدی....