راسین!

باور کن که این تاج وتخت فرمانروایی،

این قلمروی شاهنشاهی و این احترامات فراوان که زاده ی ترس و هراس اند،

با زرق و برق خودچندان لطف و ملایمتی همراه ندارند؛

و چه بسا که صاحب تلخکام خود را اسیر خستگی میکنند...

استر عزیز ؛

فقط در نزد تو ، من آن جاذبه ی ناگفتنی را نهفته میبینم که همیشه مرا مجذوب میسازد و هرگز خسته ام نمیکند!

جاذبه ی پاکدامنی دلپذیر تو ، چه نیرومند و شیرین است...

...................................................

پ ن1: قسمتی از تراژدی "استر" اثر راسین؛ گفت و گوی خشایار شاه و استر...