غزل من رودکی وار نیست!

طنین آهنگ " گل یخ" کوروش یغمایی با درجه ای ملایم،به گوش میرسد

تنها منبع منوّرِ اتاق چراغ مطالعه ای است که نهایتاً گستره ی میز را روشن کرده.

روی تخت کنار میز ؛ پر شده از کتاب و قانون و دادخواست و آرای دادگاه های بدوی و تجدید نظر.

تفاله های قهوه ، مدتهاست ته فنجان کنج میز خشک شده؛ اما هنوز بوی تند سوختگی اش به مشام میرسه!

دیگه قهوه هام به خوبی قدیما نمیشه!

روزها یکی یکی خط میخورن و سلطنت مرداد رو به پایانه.

کوروش یغمایی همچنان میخواند:

بهار از دستای من پر زد و رفت؛ گل یخ توی دلم جوونه کرده...