کافه مهتاب

شبیه شبهای تئاتر شهر و شلوغی های چهار راه ولیعصر شبیه خیابون انقلاب و کتاب فروشی هاش شبیه سر در دانشگاه تهران شبیه شیرینی فرانسه و سینما سپیده... شبیه آهنگ" گل گلدون" سیمین غام، توی خلوت های نیمه شب تهران... شبیه ایستگاه انقلاب شبیه بلوار کشاورز و کافه آوانسن شبیه کافه گرامافون شبیه تموم شبهای گذشته و روزهای پیش رو... تهران، تابستان97...

کاشان را سراسر فرش قرمز گسترده ام به افتخار آمدنت ای شاهزاده ی بی نظیر نیشابور......

توبا قلب ویرانه ی من چه کردی؟ ببین عشق دیوانه ی من؛ چه کردی؟ در ابریشم عادت آسوده بودم تو با، بال پروانه ی من چه کردی؟ ننوشیده از جام چشم تو مستم خمارست میخانه ی من؛ چه کردی؟ مگر لایق تکیه دادن نبودم؟ تو با حسرت شانه ی من چه کردی؟ مراخسته کردی وخود خسته رفتی سفرکرده؛ باخانه ی من چه کردی؟ جهان من از گریه است خیس باران توبا سقف کاشانه ی من چه کردی؟... ...

غبطه میخورم به شال هایی که سردی پاییز را بهانه میکنند؛ دست در گردن تو می اندازند و با تمسخر به من مینگرند.... امضا_کافه چی ...

..... .......................... ....... .................................................................... ......................................... ..................................